Benjamin is in de Hebreeuwse Bijbel de jongste zoon van Jakob en Rachel en was na Jozef de geliefde zoon van Jakob. Naar hem werd de stam Benjamin, één van de stammen van Israël genoemd. De Benjaminieten hadden een gebied van ca. 40 kilometer breed tussen Juda en Efraïm. Saul, Israëls eerste koning, was een Benjaminiet. De stam bestaat uit nakomelingen van de twaalfde en jongste zoon van Jakob, Benjamin. 

Benjamin was de kleinste en minst belangrijke stam van het oude Israël. In het Bijbelboek Rechters (hoofdstukken 19-21) wordt beschreven hoe de stam Benjamin door de andere stammen van Israël vrijwel wordt uitgeroeid als wraak voor de groepsverkrachting van een Levitische vrouw in Gadea, een Benjamitische stad. Om te voorkomen dat de stam zou uitsterven, werden uit de stad Jabes 400 maagden gahaald die als echtgenote van de overlevenden konden dienen. Bekende leden van de stam Benjamin zijn de rechter Ehud, de eerste koning van Israël Saul en de apostel Paulus. Na de scheuring van Israël behoorde de stam van Benjamin tot het Koninkrijk Juda. Uit deze stam kwam de princes Maria Magdalena.

Grondgebied in Israël:

Het eerste lot viel op de stam Benjamin. Het grondgebied dat aan de families van deze stam werd toegewezen, lag tussen de gebieden van Jozef en Juda. De noordgrens begon bij de Jordaan. Hij ging langs de noordkant van de heuvelrug bij Jericho omhoog, liep door de bergen naar het westen en kwam uit bij de woestijn van Bet-Awen. Hij liep vervolgens naar Luz (het huidige Betel), ging zuidelijk langs de berg bij die stad, daalde naar Atrot-Addar en liep verder over de berg die ten zuiden van Laag-Bet-Choron ligt. Daar maakte hij een bocht, waarmee hij overging in de westgrens. De westgrens liep vanaf de berg die ten zuiden van Bet-Choron ligt naar het zuiden tot aan de grens met Kirjat-Baäl (het huidige Kirjat-Jearim), een stad die aan de stam Juda toebehoorde. Zo liep de westgrens. De zuidgrens begon boven Kirjat-Jearim en liep van daar via Ijjim (18:15) via Ijjim - Voorgestelde lezing. MT: 'naar het westen'. naar de bron van Me-Neftoach. Hij daalde naar de voet van de berg die westelijk van het Ben-Hinnomdal en noordelijk van de vallei van Refaïm ligt, en daalde vervolgens verder naar het Hinnomdal. Via dat dal liep hij om het zuiden van de heuvelrug waarop Jebus lag. Hij daalde naar de Rogelbron en liep in een lichte bocht naar het noordoosten. Daarna ging hij in een rechte lijn naar de Semesbron en vervolgens naar Gelilot, dat tegenover de Adummimpas ligt, en daalde af naar de rots van Bohan. (Bohan was een nakomeling van Ruben.) De grens liep vervolgens langs de noordkant van de heuvelrug die ter hoogte van Bet-Araba ligt, daalde naar de Jordaanvallei, liep langs de noordkant van de heuvelrug die bij Bet-Chogla ligt en ging daarna in zuidelijke richting verder tot aan de monding van de Jordaan. Daar, bij de noordkant van de Zoutzee, eindigde hij. Zo liep de zuidgrens van de stam Benjamin. De oostgrens werd gevormd door de Jordaan. Dit waren de grenzen van het grondgebied dat aan de families van de stam Benjamin toebehoorde. In het gebied van de stam Benjamin lagen de volgende steden: Jericho, Bet-Chogla, Emek-Kesis, Bet-Araba, Semaraïm, Betel, Awwim, Para, Ofra,  Kefar-Haämmoni, Ofni en Geba. Twaalf steden met de omliggende dorpen. Verder Gibeon, Rama, Beërot, Mispa, Kefira, Mosa, Rekem, Jirpeël, Tarala, Sela, Elef en Jebus (het huidige Jeruzalem), Gibea en Kirjat-Jearim. Veertien steden met de omliggende dorpen. Dit was het grondgebied van de families van de stam Benjamin.  

Symbool: een wolf, is het symbool van het kwaad, duivelse krachten, arglist, valsheid en de morgenzon. De wolf is het symbool van de manwolf (weerwolf) die van gedaante verandert van verleidelijk naar vernietigend. Bij de oude Romeinen gold de wolf als symbool van geluk en een overwinning. In het oude China symboliseerde de vorm gulzigheid en wreedheid. De Christelijke uitspraak: wolf in schaapskleren, stamt uit het begin van de jaartelling en symboliseert een mens die met mooi praterij uiteindelijk pijn en verdriet veroorzaakt.  Binnen de psychologie beschouwde Freud de wolf als een symbool van overweldigende merkwaardige energieën, die de ziel van een persoon aantasten. Jung echter beschouwde de wolf als symbool voor ongetemde krachten, die getuigen van intelligentie en compromisloosheid.

Bekenste persoon uit de stam: Princes Maria Magdalena 

Diaspora van deze stam:  België

Koninkrijken uit deze stam: