DAVID ZOON - KONING SALOMO 

Koning Salomo regeerde over alle twaalf stammen en bouwt het huis van YHWH, de eerste tempel.

Koning Salomo (FaraoSlamun) van Israël was een zoon die David bij Bathseba had en werd op haar aandringen de troonopvolger. Hij regeerde van ongeveer 970 v.Chr. tot 930 v.Chr. en bouwde de eerste Joodse Tempel. Salomo (of SALOMO, Arabisch Süleyman) staat bekend vanwege zijn wijsheid, onder meer blijkend uit zijn vermogen recht te spreken (bijvoorbeeld het beroemde SALOMOsoordeel). De Bijbelboeken, Prediker, Spreuken - die tot de wijsheidliteratuur worden gerekend-, alsmede het Hooglied, worden traditioneel beschouwd als van de hand van Salomo, al wordt door velen tegenwoordig aangenomen dat de boeken een latere (2e - 3e eeuw v.Chr.) compilatie zijn van verschillende bundels die in omloop waren. Overigens kunnen onder deze bundels heel goed originele geschriften van Salomo zijn geweest maar werd zijn naam aan de hele compilatie gegeven. Ook bij de naburige beschavingen van Egypte en Mesopotamië deden dergelijke wijsheids geschriften de ronde. Een bekende Egyptische bundel wijze spreuken wordt toegeschreven aan farao Ramses I. Da waarheid omtrent de glorieuze koninkrijken van David en Salomo blijft geheim. Het twijfelachtige historische karakter van dit geschrift sluit zelfs niet uit dat de verhalen over David en Salomo voor een belangrijk deel op fantasie en vervalsing berusten. Ook nu is het weer de archeologie die de mythe doorprikt. Want sporen van het Koninkrijk van David en Salomo hebben archelogen niets gevonden. Op de locaties waar Salomo volgens het boek Koningen I (9:15) grote steden liet verrijzen, zoals Hazor Migiddo en Gezer, werden wel resten van beschavingen gevonden , maar deze stelden veel minder voor dan Jeruzalem onder Daid en Salomo veel kleiner was dan het Oude-Testament wil doen geloven. Uit de jaren waarin David regeerde vonden archeologen wat scherven, maar van een omvangrijk bouwwerk ontbreekt ieder spoor.

Regering en bouwactiviteit

Salomo (Farao Slamun) regeerde tijdens de Gouden Eeuw van het oude Israël. Het rijk strekte zich uit van Egypte tot de Eufraat en van de zee tot diep in het huidige Jordanië. Gedurende zijn regering was er geen oorlogsvoering nodig en konden de bewoners zich wijden aan de winstgevende tussenhandel via de vele handelswegen die door Israël en Jeruzalem liepen. Hij sloot een handelscontract met koning Hiram van Tyrus en bestelde bij hem materiaal en vaklui voor het opzetten van een vloot aan de Rietzee, waarop Hiran personeel plaatste met ervaring. Bij Eilat (vroeger: Elot) was de bouwplaats van de schepen voor Salomo. In samenwerking met zijn bondgenoot koning Hiram van Tyrus breidde Salomo daarna ook de scheepvaart en handel op de Middellandse Zee en de Rode Zee uit. Volgens sommige legendarische verhalen gingen op deze reizen vele Israëlieten mee als scheepsbemanning en als kooplieden die zich vaak ook vestigden op verre handelsposten zoals in Tharsish, Libië, Etrurië en Ophir (wat misschien het huidige Jemen was). Zo begon er al een soort vrijwillige Diaspora 500 jaar voor de latere val van Jeruzalem door de Babyloniërs. Salomo bouwde de eerste joodse tempel, aldus de Bijbel. Hij bestelde bij Hiram, een bekwaam metaalbewerker uit Tyrus: 2 bronzen zuilen, 2 bronzen kapitelen, een vlechtwerk van snoeren in kettingvorm, rijen granaatappels, een grote 'Zee' van gegoten metaal op 12 bronzen runderen, 10 bronzen onderstellen met ingedreven reliëfs, 10 bronzen bekkens, veel potten, bestek en offerschalen. Dit alles diende om de tempel in te richten voor gebruik. De beschrijving van de tempel zelf in de Bijbel is eerder fantastisch en mist architectonische precisie. Archeologische opgravingen elders in Palestina en Syrië tonen aan hoe tempels in die tijd naar oudere Kanaänietische voorbeelden gebouwd werden, zoals die van Baäl-Hadad in Hasor. Hij bestond uit drie kamers. Het heilige der heiligen lag op het noorden, een kamer van ca. 13 op 9 meter, met diepe nis in de noordmuur. Daarvoor lag de grote zaal met het portaal ervoor. In het portaal stonden twee zuilen voor de ingang naar de grote zaal. Salomo's tempel was echter oost-west georiënteerd, en bevatte de Ark mogelijk met enkele bewakende cherubim en de grote bronzen slang. Voor de bouw deed Salomo beroep op ervaren geschoolde bouwmeesters, metsers en kunstenaars uit Fenicië. Onder Salomo werd niet alleen in Jeruzalem gebouwd, maar werd bijvoorbeeld ook Megiddo herbouwd en versterkt met solide muren en met een typisch nieuw driedubbel poortcomplex, dat door archeologen gesitueerd wordt in de 11e eeuw v.Chr.. In Hazor en in Gezer dateert uit dezelfde tijd de kazematmuur met telkens een gelijkaardig poortcomplex. De keerzijde van de glorie die Salomo zijn land bracht waren de zware belastingen die hij hief om zijn vele bouwprojecten en zijn extravagante levensstijl te bekostigen. Zo was hij een groot liefhebber van vrouwen en hield er een uitgebreide harem op na. Salomo had 700 vrouwen en 300 bijvrouwen. De 'verzamelwoede' voor vrouwen van Salomo werd overigens streng afgekeurd door de toenmalige profeten en ook de Tenach verbiedt de veelwijverij. Op het laatst van z'n leven kwam hij, door o.a. de invloed van zijn vele heidense vrouwen en buitenlandse bezoekers, tot afgoderij, of tenminste tot het gedogen daarvan, hetgeen in de ogen van steile joden bijna even erg was. Dat was de reden dat de profeten van God zijn nageslacht zware tijden voorspelden en de spoedige ondergang van de eenheidsstaat. Na zijn dood eindigde de gouden eeuw en brak er bijna onmiddellijk een burgeroorlog uit. De noorderlingen (eigenlijke Israëlieten) vroegen Salomo's opvolger Rehobeam belastingvermindering. In feite wilden zij dat de middelen naar de dienst van Jahweh gingen en niet naar die van de oude cultus. Zij scheidden zich af, wat uitdraaide op de splitsing van het eerste rijk in de koninkrijkjes Juda en Israël. Tijdens de onrust en instabiliteit die daarop volgde, begonnen ook weer de overvallen en invasies van de buurlanden, die al in de tijd van de Richteren gebruikelijk waren, totdat binnen 400 jaar Israël en Juda als zelfstandige naties verdwenen waren. Tot aan de stichting van de moderne staat Israël hadden de joden geen zelfstandig thuisland meer.

Latere invloed van Salomo's regering

In de Arabische en Perzische literatuur zijn nog vele verhalen overgeleverd over de wijsheid, rijkdom en magische krachten die Salomo (Suleiman) bezeten zou hebben. In de archeologie van Israël zijn tot nu toe weinig sporen van Salomo's regering gevonden, wat waarschijnlijk te wijten is aan de vele verwoestingen en wederopbouwperiodes, waarbij oud bouwmateriaal hergebruikt werd, die bijna alle plaatsen en steden in Israël hebben ondergaan in de 3000 jaar sinds Salomo. In Iran zijn verschillende bouwwerken die aan Salomo referen. Bekend is het werelderfgoed De troon van Salomo. In het christendom wordt de regering van Salomo en de voorspoed die er toen was wel gezien als een voorafschaduwing van de regering van de Messias tijdens het 1000-jarige rijk.