HUIS NASSAU - (DUITSLAND) STAM VAN GAD (1120)

In hetzelfde jaar als de Tempeliers hun Groot-Meester verkiezen , ontstaat er het nieuwe koningshuis, “Huis Nassau” is het geslacht dat heerste over het graafschap (later hertogdom) Nassau in Duitsland. 

(wapenschild huis van Nassau)

Het geslacht (huis) Nassau wordt genoemd naar de burcht Nassau aan de Lahn, een zijtak van de Rijn, die ten noorden van het Taunusgebergte loopt. De Lahn stroomt de Rijn binnen iets ten zuiden van Koblenz. Ca. 15 km. stroomopwaarts, naar het oosten toe, ligt het plaatsje Nassau. Op die plek werd de burcht omstreeks 1120 gebouwd door de familie van Laurenburg. Walram van Laurenburg (ca. 1146-1198) was de eerste graaf van Nassau. Hendrik de Rijke (ca.1180-ca.1250), de zoon van Walram van Laurenburg, had drie zonen, Walram, Jan en Otto. Hendrik de Rijke bouwde het slot de Dillenburg. Ook in Dietz stond een burcht of huis van de Nassaus, evenals later in Siegen, Hadamar, Idstein, Weilburg, Ottweiler, Saarbrücken, Usingen en Merenberg. Elk van deze plaatsnamen vertegenwoordigden een aparte tak van het huis van Nassau, zoals Nassau-Dillenburg, Nassau-Beilstein, Nassau-Dietz, Nassau-Siegen, Nassau-Weilburg. Met twee nog reeds bestaande linies, Nassau-Dietz welke als het Huis Oranje-Nassau regeert over Nederland, de reden achter de verdwijning van het voegsel -Dietz is dat een Prinsdom hoger in aanzien stond en men 3 namen waarschijnlijk te veel vond. Het huis Nassau-Weilburg regeert over het Groothertogdom Luxemburg.

Het Huis Oranje-Nassau komt voort uit het Huis Nassau, een familie uit West-Duitsland. Stamvader van het Huis Nassau was Walram van Laurenburg (ca. 1146-1198), de eerste graaf van Nassau. Zijn zoon Hendrik de Rijke (ca. 1180-ca. 1250) was gehuwd met Machteld van Gelre en kreeg een aantal zonen, waarvan Walram (ca. 1220-ca. 1276) en Otto (vermoedelijk gestorven in 1289) de bezittingen van hun vader erfden en die later verdeelden. Het huis van Oranje-Nassau stamt historisch gezien af van Otto, de Ottoonse linie van het Huis Nassau. Het huis Oranje-Nassau begint in 1544, wanneer Willem I, graaf van Nassau-Dillenburg (1533-1584), beter bekend als Willem van Oranje of Willem de Zwijger, het Zuid-Franse vorstendom Orange erft van zijn neef René van Chalon (officieel René graaf van Nassau en prins van Chalon-Oranje), de zoon van Willems oom Hendrik III. Bij het vorstendom hoorde ook de titel Prins van Oranje en de lijfspreuk van Chalon, Je maintiendrai Chalon. Na de dood van koning-stadhouder Willem III in 1702 zou tot 1732 zowel het Huis van Oranje-Nassau als het Huis Hohenzollern aanspraak op de titel maken. Volgens het Traktaat van Partage behielden beide huizen echter het recht op de titel Prins van Oranje. Omdat koning-stadhouder Willem III na zijn dood geen wettige opvolger heeft sterft de Bredase tak van Willem van Oranje uit en gaat het huis van Oranje-Nassau verder in de zogenaamde Friese tak, de nazaten van Willems broer Jan van Nassau.