IN HET SPOOR VAN DAN 

De stam van DAN, de bloedlijn van LUCIFER, EN.KI nageslacht. Uit deze stam zou verder in de geschiedenis de AntiChrist uit komen. Volgens de voorspellingen was de stam Dan het zwarte schaap van het land Israël of de 10 stammen van Israël.

.

(wapensymbool van de stam van Dan)

Deze stam zou het land verslinden. In het bijbelboek Genesis, hoofdstuk 49, spreekt de aartsvader Jacob vlak voor zijn sterven een zegebede uit over zijn kinderen. Over Dan spreekt. hij in vers 16, 17 en 18 de volgende profetische woorden uit: "Dan zal zijn volk richten als een der stammen Israëls. Moge Dan een slang op de weg zijn, een hoornslang op het pad, die in de hielen van het paard bijt, zodat zijn berijder achterover valt. Op uw heil wacht ik, 0 Here". Hier staat dus dat Dan zich zal opwerpen als een stamleider, maar wel als een slang, de gedaante waarin satan zich vertoonde aan Adam en Eva. In vers' 18 verzucht hij dat hij wacht op het heil van de Heer, dit is de komst van Christus of Heiland) in de eindtijd, die deze satan voorgoed zal verslaan. De stam Dan moet vergeleken worden met het Judas Iscariot-zaad. Dit is één van de redenen waarom de stam Dan niet langer deel uitmaakt van de verzegelde geslachten van de kinderen van Israël (Openbaringen 7). Niet alleen een aantal teksten uit het Oude Testament suggereren dat de antichrist uit deze stam voortkomt. Deze verdenkingen ziet men ook weerspiegeld in het joodse Testament van de Twaalf Patriarchen. Dan was de vijfde van Jakobs twaalf zonen, geboren in Paddan-Aram (Gen. 35:2526). Dan's zoon Husim werd ook wel 'Suham' genoemd. Zijn nazaten noemde men dan ook de 'Suhamieten'. Deze waren de enigen onder de families van Dan die werden ingeschreven, en wel onder de naam Suhamiet (Num. 26:42). Na de bevrijding uit de slavernij telde de stam 62.700 mannen van twintig jaar en ouder (Gen. 46:23; Num. 1:1, 38-39). De stam Dan was daarmee wat het aantal mannen betreft, de op één na grootste onder de stammen van het toenmalige Israël. De tien stammen van Israël zouden zich later uitspreiden of gans Europa onder de nieuwe namen van: Rockefeller, Rotschilds, Astors, Dupot, Saint-Claire en nog vele andere. De Dan stam zou één van de belangrijkste stammen zijn van EN.KI (aartsengel Lucifer) die zich vestigen in het Koningrijk Denemarken.

FAMILIES VAN DE STAM VAN DAN.

De zonen van Dan; Hushim>> Genesis 46 en 23. "Hushim" was ook bekend als "Shuham". <> Nummers 26; 42.

DAN met GAD en NAPHTALI Groepen die zijn afgeleid van Dan waren enigszins historisch verbonden met de Gotische troepen die voornamelijk afstammen van Gad. Danites werden ook gevonden samen met de Nephtalites van Naftali. Dan onder de Kelten, Dan in Wales, Ierland, schotland, en het noorden van . In de Bijbel is de Stam van Dan verdeeld in drie (of meer) verschillende secties. Een gedeelte was in het noorden van Galilea (Jozua 19 en 42) en neighbored Gad. Later deel van deze sectie verplaatst met de andere Israëlieten naar Scythia. De Damnae in Serica (oosten van Scythia), werden ook wel "Dingling" en waren verbonden met de "DANGALAI" wiens naam betekent "DAN-OF-GALILEE". Ze waren buren van de Goten (van Gad) van Gadrosia in Ancient Oost-Iran. De DAMNAE van Scythische Serica waren vernoemd naar analogie van de DAMNONI I van Schotland (die leefden naast de noordelijke River DON van Schotland) en de DAMNONES van DANNONIA dat was de naam die aan Devon en Cornwall. DANNONIA in Groot-Brittannië werd vernoemd naar de Tribe van DAN. De Tribe van Dan werd gememoreerd in het Kinderen van DON in het Welsh legende en de Tribe van DANA ( "Tuatha de Danaan:) die zich tot de Britse eilanden (volgens de Ierse traditie) uit het Land van Israël via Griekenland en Scandinavië. Het gebied Damnonia in het zuiden van Groot-Brittannië alsook als alternatief genoemd Dannonia was ook bekend als "Defenia". De naam "DEFENIA" is vergelijkbaar met die van DAPHNIA die was de voormalige plaats van de DAN in Galilea in de deelstaat Noord-Israël. "Daphne" (Dwz "Defenia") is ook een naam die is gekoppeld door de Talmud met de Lost Ten Tribes. In Schotland de Damnonii (Dan) adjoined de Gadeni waarschijnlijk van Gad. Enigszins in het zuiden (in het noorden van Engeland), naar gelang van Ptolemaeus was de stad van Danum die gebied werd later worden bezet door de Denen uit Denemarken. In dit geval zien we de mogelijkheid van een groep van Keltische cultuur die afstammen van Dan gaven hun naam aan de stad van Danum wordt gevolgd door Scandinaviërs die ook afstammen van Dan en afwikkeling in hetzelfde gebied. Wij hebben heel gelijkaardig fenomeen meerdere malen in deze studie.

SYMBOLIEK VAN DE STAM DAN

Denen uit Dan waren opgenomen samen met de Naftali in Scythia. Van Scythia de Denen (bewegende via Zweden) veroverde Denemarken. De Denen en de Noren vormden de Vikingen die binnengedrongen Engeland. De Denen vestigden zich in het noordoosten van Engeland en de Noren in het noordwesten. Zij hebben ook veroverd en vestigden zich in Ierland en in delen van Schotland. De symbolen van de dag van vandaag nog steeds gebruikt! Denen uit de Israëlieten Tribe Dan invasie van Denemarken op ongeveer dezelfde tijd als de Naftali verplaatst in grote aantallen in Noorwegen. De Tribe van Dan was vertegenwoordigd door een slang of door een leeuw. Andere aanvaard symbolen van Dan waren een paar schalen, een adelaar en een draak. Veel leden van Dan vestigden zich in Denemarken, in Ierland, in Wales, Engeland en de Verenigde Staten, waar 40-50 miljoen mensen zijn Ierse afkomst. Het symbool van een slang was ooit aanbeden in Ierland, een leeuw vertegenwoordigt Denemarken en Engeland, Wales heeft een draak op zijn vlag, en de Verenigde Staten heeft een adelaar. "HUSHIM" of SHUHAM: de zoon van DAN. De Zoon van DAN, "Hushim" (Genesis 46 en 23) werd ook wel Shuham (Numeri 26, 42). Hessen in het noorden van Duitsland vertegenwoordigd Hushim. Shuham kan worden gevonden in de "Suehani", die volgens Jordanes, werden in Zweden, zoals de Denen zelf worden geacht te zijn geweest. Het is opvallend dat vaak de stammen van Dan en Naftali zijn verweven en dat beide lijken te zijn aanwezig in de Scythische Naphtalite groep.

STAM VAN DAN NAAR AMERIKA (800)

De stam van Dan trokken westwaarts door overbevolking. De kolonisatie van de Shetland-eilanden, de Orkney-eilanden (beiden rond 800), IJsland (875) en Groenland (985) gebeurde stapsgewijs door de logistieke beperking van het Vikingschip.

De stam van Dan koloniseerden ook de Faeröer en samen met Deense Vikingen veroverden ze het grootste deel van Ierland en delen van Engeland. Bjarni Herjolfsson herontdekte Amerika en Leif Eriksson (zoon van de bekende Erik de Rode) trachtte er een kolonie te stichten. In oude Noorse en IJslandse verhalen saga's wordt gesproken over Vinland dat vermoedelijk in New England en oostelijk Canada lag. Archeologen hebben inderdaad een Vikingnederzetting gevonden in L'Anse aux Meadows op Newfoundland, maar naar het schijnt zijn de Vikingen nooit langer dan een jaar of twee achtereen in Amerika gebleven.DNA-onderzoeken geven aan dat vermoedelijk voor de migratie naar de Shetland- en Orkney-eilanden en de noordwestkust van Scotland, gezinsverband de norm was. In IJsland, Buiten-Hebriden en het eiland Skye lijkt het meer te gaan om alleenstaande mannen die pas na aankomst hun partner "vonden" bij de lokale bevolking.

GORM DE OUDE - 1ste KONING VAN DAN UIT HET HUIS (BLOEDLIJN) JELLING (875-958)

Gorm de Oude (875 - 958) was koning van Denemarken van ca. 910 tot 958. Hij was de eerste koning uit het Huis Jelling uit de stam van Israël Dan, die tot en met Knoet III (Hardeknoet) zou heersen. Hij was getrouwd met Tyra Danebot. 

Hun kinderen waren:

-Harald Blauwtand

-Toke Gormsson

-Knut Gormsson (Knud Dana-Ast)

-Gunhild Gormsdotter, was gehuwd met Erik 'Bloedbijl', koning van

 Noorwegen en later van Northumbria.

De gedenksteen Jellingestenen is een herinnering aan Tyra. Op de steen staat de volgende tekst: Koning Gorm heeft dit monument opgericht ter nagedachtenis aan zijn vrouw Thyre, de glorie van Denemarken. Op de achterkant van de kleine steen staat: Denemarken. Het is de eerste verwijzing naar het land Denemarken in de geschiedenis.

HUIS JELLING - STAM VAN DAN (1000)

Jelling is een plaats en voormalige gemeente in Denemarken. In het midden van de Viking-tijd (VI Kings), rond het jaar 1000, was Jelling gedurende enige decennia de woonplaats van de Deense koningen of stam van Dan. Van twee koningen is zeker dat ze hier hebben gewoond, namelijk Gorm, bijgenaamd 'de oude', en zijn zoon Harald, bijgenaamd 'Blåtand' (Blauwtand).

(symbool Jellingen) 

Deze koningen hebben de beroemde monumenten van Jelling nagelaten: twee enorme grafheuvels en twee stenen met inscripties in runen. De huidige Koningin Margrethe van Denemarken is verwant aan deze koningen. Er zijn twee grafheuvels in Jelling; de noordelijke is de Grafheuvel van Thyre, de zuidelijke is de Grafheuvel van Gorm. De grafheuvel van Thyre is 8,5 meter hoog en 65 meter lang en is daarmee de grootste grafheuvel in Denemarken. Eén van de Noord-Germaanse- of Vikingstijlen heeft dankzij de vondst van een zilveren beker in het graf van Gorm de naam Jelling(e) stijl gekregen. Op de kleine runensteen van Jelling staat de volgende tekst: Koning Gorm heeft dit monument opgericht ter nagedachtenis aan zijn vrouw Thyre, de glorie van Denemarken. Op de achterkant van de kleine steen staat: Denemarken. Het is de eerste verwijzing naar het land Denemarken in de geschiedenis.

Op de grote runensteen staat: Koning Harald heeft opdracht gegeven dit monument te maken ter herinnering aan Gorm zijn vader en Thyre zijn moeder, de Harald die heel Denemarken voor zich gewonnen heeft en Noorwegen en de Denen heeft gekerstend.

Een kopie van deze steen staat sinds 22 juni 1936 op het Domplein in Utrecht, een geschenk van Denemarken bij het 300-jarig bestaan van de universiteit. Op de plaats van de huidige kerk van Jelling stond eerst een houten kerk, gebouwd rond het jaar 960. Tussen 1050 en 1100 werd deze vervangen door een kerk van steen. Tijdens opgravingen aan het eind van de jaren '70 van de twintigste eeuw is onder de kerk een graf gevonden met daarin de overblijfselen van een man. Dit is waarschijnlijk het lichaam van koning Gorm.

HUIS OLDERBURG - KONINGEN VAN VI KING RIJK DUITSLAND (1000)

Het Huis Oldenburg (stam van Dan) is een invloedrijk Noord-Europees vorstengeslacht. Het Huis Oldenburg stamt oorspronkelijk uit Duitsland. Telgen uit zijtakken van dit huis (bloedlijnen met Gad, Dan, Ephraim) kwamen op de troon van Denemarken, Noorwegen, Zweden, Griekenland en Rusland, of waren hertog van Sleeswijk, hertog of graaf van Holstein

Verschillende takken zijn:

1. Koningen van Denemarken (1448-1863),

2. Koningen van Noorwegen (1450-1814),

3. Koningen van Zweden (1457-1464, 1497-1501 en 1520-1521),

4. Hertogen van Sleeswijk en graven van Holstein (1460-1580),

5. Hertogen van Sleeswijk en Holstein (1773-1863).

LEIF ERIKSSON DE VIKKING DIE AMERIKA ONTDEKT (1000)

Leif Eriksson (Oudnoords: Leifr Eiríksson) was een viking uit IJsland, die wel geldt als de of een ontdekker van Amerika. Hij was een zoon van Erik de Rode.

(Leif Eiksson)

Er zijn twee verschillende saga's die over Leif Eriksson schrijven, de Saga van Erik de Rode en de Saga van de Groenlanders. Aanvankelijk werd hiervan de Saga van Erik de Rode de oudere en meer betrouwbare geacht, maar thans wordt de Saga van de Groenlanders als meer betrouwbaar verondersteld. Leif keerde niet terug naar Vinland, hij bleef op Groenland als een van de leiders van de kolonie daar. Er schijnt zich in deze periode een factiestrijd te hebben afgespeeld tussen de aanhangers van de oude religie, geleid door Erik, en de christenen, geleid door Leif.

Onder de bezoekers van Vinland in deze periode zijn Leifs broer Thorvald Eriksson, zijn zuster Freydís Eiríksdóttir, Thorfinn Karlsefni en diens vrouw Gudrid Thorbjarnardottir. Ook zijn andere broer Thorstein Eriksson deed een poging Vinland te bereiken, maar hij strandde op Groenland, waar hij stierf.

SAGA VAN ERIK DE RODE

De Saga van Erik de Rode die, zoals gezegd, vroeger de meer historisch correcte werd geacht, vertelt in grote lijnen het volgende verhaal: Leif ontdekt Amerika in het jaar 1000, op weg vanaf Noorwegen (999), waar hij is bekeerd tot het christendom, naar Groenland om daar de nieuwe religie te prediken. Het beschrijft geen kolonisatiepoging in Amerika.

(Erik de Rode) 

SAGA VAN DE GROENLANDERS

De Saga van de Groenlanders beschrijft dat Amerika ontdekt (gezien) werd door Bjarni Herjolfsson, in 986. Hij was op reis geweest van IJsland naar Noorwegen, en hoorde daar dat zijn vader vertrokken was naar Groenland. Hij besloot hem achterna te varen, miste het land, en stuitte op de kust van een onbekend land (Noord-Amerika), waarna hij omkeerde en naar Groenland voer. Hij is niet daadwerkelijk geland op Amerikaanse bodem.

Leif kocht rond het jaar 1000 Bjarni's schip, en voer naar het door hem beschreven land. Het eerste land dat hij vond, noemde hij Helluland (Land van de platte stenen of grotten, mogelijk Baffineiland), ten zuiden daarvan vond hij Markland (Houtland, vermoedelijk Labrador), en nog verder naar het zuiden Vinland. Daar bouwde hij een kolonie, genaamd 'Leifsbu?ir' (Leifs huizen). Vinland (Wijnland) werd zo genoemd omdat een van de leden van zijn groep wijndruiven vond. Hij overwinterde in Vinland, en keerde de volgende lente (1001) naar Groenland terug. De locatie van Vinland is niet zeker. Veel historici menen dat het op Newfoundland heeft gelegen, en meer precies, dat de Noorse nederzetting die in de jaren '60 gevonden is in L'Anse aux Meadows, Leifsbu?ir is. Er zijn er echter ook die ervan uitgaan dat Vinland zuidelijker moet hebben gelegen, bijvoorbeeld in New England.