De Souvereine Militaire Hospitaal Orde van Sint Jan van Jeruzalem, van Rhodos en van Malta (ook wel Maltezer Orde of Orde van Malta of kortweg SMHOM genoemd) is een Rooms-katholieke ridderorde. De orde heeft een bijzondere plaats in de politieke en sociale geschiedenis van Europa.[

Ridders van Malta of Order Ioanitilor

Ridders van St. John Hospital in Jeruzalem zijn begonnen met het bouwen en onderhouden van specifieke medische faciliteiten voor pelgrims en alle anderen zijn in het Heilige Land. In deze positie nog steeds op de dag, en zijn nog steeds bekend voor charitatieve werk dat je naar de sociale diensten en gezondheidszorg. Maar als kritisch hebben zich snel ontwikkeld in militair te helpen bij de verdediging van de vesting en Acra eiland Cyprus, verovering en verdediging van het eiland Rhodos, en de verdediging van het eiland Malta, dat de naam. Na het eiland werd veroverd door de Franse en Engels, tijdens de oorlogen van Napoleon, de volgorde van decazut zeer, maar reinvinat in het tweede deel van de XIXe eeuw als een instrument van charitatieve werken van de katholieke Kerk. 

Nadat het leger van de Byzantijnse keizer Heraclius was verslagen door het moslimleger van Kahlid ibn al_Walid tijdens de slag bij Yarmouk en Jeruzalem was gecapituleerd voor de legers van Kalief Omar, viel de stad in handen van het Rashidum-kalifaat. Later ging ze over in handen van de Omajjaden en de Abbasiden totdat ze werd veroverd door koning Boudewijn I van Jeruzalem in 1104, na de 1e kruistocht.

Akko werd toen de belangrijkste havenstad van het Heilige Land.

In 1187 werd de stad veroverd door de moslimleider Saladin en in 1189 probeerde koning Guy de Lusignan, koning van Jeruzalem, de stad te heroveren. De belegering was nog bezig toen de troepen van de derde kruistocht het land bereikten en het was uiteindelijk Richard I van Engeland ( Richard Leeuwenhart ) die de stad in 1191 na het Beleg van Akko (1189-1191) wist in te nemen. Omdat de stad Jeruzalem in moslimhanden was en niet veroverd kon worden, werd Akko hoofdstad van het koninkrijk Jeruzalem onder de naam Saint Jean d'Acre. De Kruisvaarders lieten veel bouwwerken na en versterkten de stad. De Hospitaalridders bouwden hun ziekenhuis en hadden er hun hoofdkwartier.

De stad werd het laatste verdedigingswerk van de kruisvaarders en viel pas in de handen van de Mammeluken (heersers van Egypte) na een bloederige belegering in 1291. De stad werd verwoest en verlaten. Om te voorkomen dat ze opnieuw door de Kruisvaarders gebruikt zou worden, werden de overgebleven gebouwen opgevuld en overdekt met aarde. De meeste overblijfselen uit deze tijd zitten thans dan ook ondergronds.

In het verdelingsplan van de Verenigde Naties van 1947 werd Acre toewezen aan de toekomstige Arabische staat. Dit plan werd door de Arabische landen verworpen en Israël riep daarop de onafhankelijkheid uit. In de oorlog, die daarop volgde, werd de stad op 17 mei 1948 veroverd door de Israëlische troepen.

De stad, zoals ze er vandaag uitziet, is grotendeels tijdens het Ottomaanse Rijk opgebouwd en voor een deel in de 17e eeuw door Druzen. Vele muren werden neergezet op de plaats van de ruïnes van de bouwwerken van de kruisvaarders. Sommige resten zijn echter nog zichtbaar.

Akko is in 2001 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst.

De Ridderzaal

Onder de citadel en gevangenis van Akko hebben archeologische opgravingen een deel van de oudere stad van de kruisvaarders blootgelegd. Het betreft een complex van hallen, waarvan de Ridderzaal de grootste is. Dit complex werd gebouwd en gebruikt door de Orde van Hospitaalridders. De Ridderzaal wordt gedomineerd door drie dikke zuilen die de kruisgewelven ondersteunen. De opgravingen gaan nog steeds door. Daardoor kan Akko op toeristische belangstelling rekenen.