Bertrand de Blanchefort of Blanquefort was de zesde Grootmeester van de Tempeliers, van 1156 tot zijn dood in 1169. Hij staat bekend als een groot hervormer van de tempeliers. Hij werd geboren rond 1109, hoewel er geen exacte datum wordt vastgelegd. De Doodsbrief in Reims geeft zijn dood als 2 januari 1169 weer. Hij was de jongste van een gezin van jongens, de kinderen van Heer Godfried de Blanchefort van Guyenne. Hij trainde in de strijd van een jonge leeftijd, maar tijdens zijn tijd als grootmeester, legde hij meer nadruk op hervormingen en onderhandelingen. Dit hielp het beeld bevorderen van de Tempeliers als voogden, geen beesten.

Zijn eerste actie als Grootmeester was met Baldwin III van Jeruzalem, met wie hij vocht tegen Nur ad-Din. Maar hij werd gevangen genomen na Boudewijn werd verslagen bij Banyas in 1157. De nederlaag toegestaan een hinderlaag te worden vastgesteld voor Blanchefort, die ontslaagde zijn Frankische soldaten na de strijd.

Hij werd in gevangenschap gehouden voor drie jaar in Aleppo alvorens te worden vrijgegeven aan Byzantijnse keizer Manuel I Komnenos toen de keizer vrede sloot met Nur ad-Din. Bertrand vergezeld koning Amalrik I tijdens de expeditie tegen Egypte in 1163. De expeditie eindigde in een mislukking, ondanks de aanzienlijke aantallen van de christenen zou kunnen putten. Bertrand weigerde deel te nemen in een tweede expeditie in 1168, zoals zware verliezen bijna zeker waren.

Vanaf de jaren 1960 ingang heeft erroneusly werd beweerd dat Bertrand de Blanchefort was gerelateerd aan een familie met dezelfde naam gevestigd in de buurt van Rennes-le-Château [1] [2] Deze bewering erroneus diskrediet werd voor het eerst in Frankrijk in 1984.