Guillaume de Chartres (Guillielmus de Carnoto, Willemus de Carnoto), Prins van de cisterciënzer Seborga, was een grootmeester van de Tempeliers 1210 - 26 augustus 1218.

In 1210 hielp hij bij de kroning van Jean de Brienne als koning van Jeruzalem. In 1211, hij beslecht tussen Leo II van Armenië en de tempeliers, met betrekking tot het kasteel van Bagras. Tijdens zijn bewind, de volgorde bloeide in Spanje, het bereiken van belangrijke overwinningen tegen de Moren.

Guillaume overleed pest, (eventueel endemische vlektyfus), secundair aan gewond tijdens het beleg van Damiate, in Seborga in het Heilige Land.